و اين سفارش و وصيت من است به نفس تيره و ظلمانى و نيز به دوست و سرورم ، كه در علوم الهى فكرى روشن و در معارف ربانى نظرى دقيق دارد ، عالم فاضل ، سرور گرامى ، آقا سيد ابراهيم خوئى مشتهر به مقبره‌اى - كه خداى تعالى شوكتش را دوام بخشد و وى را به غايت آمال عارفان و منتهاى سلوك سالكان برساند . پس اين بنده آنچه را كه از امّهات اصول حكمت متعاليه مىدانستم به دو القا كردم و از آنچه نزد بزرگان از مشايخ و كتب ارباب معارف دريافتم ، بهره‌اى وافر به دو رساندم ؛ تا به حمد اللَّه اكنون به مراد خويش دست يافته و خويشتن را به جامهء صلاح و سداد آراسته است ؛ و در آغاز و انجام ، اتكال تنها به خداوند متعال است و مكرر مىگردانم وصيت خود را به آنچه كه مشايخ عظام به ما سفارش كردند ؛ و آن ، فاش نساختن اسرار معارف است مگر به اهلش ، و دهان نگشودن به حقايق عوارف مگر در محلش . پس خداوند - كه والاست نامش - فرمود : وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً « 1 » و از ايشان - دام عزه - ملتمس هستم كه نزد پروردگارش از اين بنده به نيكويى ياد كند و مرا در هيچ حالى در دعا فراموش نفرمايد ؛ كه براستى دعا درى است كه براى دوستداران حضرتش گشوده است رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ . « 2 » و پروردگارا ! ما را با نيكويان محشور فرما و از همنشينى با بدسگالان از اشرار دورمان گردان ؛ به حق محمد و آله الاطهار - عليهم السلام و از اين نوشته در روز 26 ذى حجة الحرام 1357 [ 27 بهمن 1317 ] فراغت حاصل كرد . بندهء ضعيف ، سيد روح اللَّه فرزند سيد مصطفى خمينى كمره‌اى . ]

--> ( 1 ) - سورهء اسراء ، آيهء 82 : « و فرو مىآوريم از قرآن آنچه را كه شفا و رحمتى براى مؤمنان است ؛ و ظالمان را جز خسارت و زيان نيفزايد » . ( 2 ) - سورهء بقره ، آيهء 201 .